kaza süsü

sevgilim,

pijamalı burjuvazinin bıyık ölümü gerçekleşti cebren

işbu halde sen,

gazete manşetlerinde bile bana muhakkak kaza süsü vermelisin

ki iki saksıya ekili 'bir' tavşan, kuyruğundan mor çiçek açarsa bu bahar

üzülmemelisin devlete rağmen

ilelebet var olacak duvarlar, ben değilsem de güzel kadınlar, sokaklar ve Denizler

bilmelisin;

annelere kızları mütemadiyen kenar oyası el emeği, göz nuru tığ işi memleketindesin

feilla alengirli mezuniyetlerde bile olsa taammüden kızlıktan istifa etmeyi de bilmelisin

ve gene sen, bir şey yapmalısın, gene bana; Nietzsche'nin bıyığı aşkına

ve gene bana, muhakkak kaza süsü vermeli başöğretmen tebeşir elinde o esna

Janset Karavin

18 martcumaikibinonbir

Kumbaracı

Franssızım Franssızsın Franssız

.uzun kulaklı tilkileri seversen 

.caddede hep kaldırım ararsın ki

.unutulmuş olabilir basbayağı kapı numaraları 

.belki aritmetik keşfedilmemiştir

.belki doğmamıştır henüz Kolomb 

.meteoroloji yerine aspirine inanırsan yağmaz

.saçak altında durulmaz hem Franssızca öpüşmeden 

.hem Franssız olunmaz Franslı doğulur

.istediğine sor; hepimiz Franssızız

.bir Franssız dünyaya bedeldir

.Franssızım güvercinim tedirginim

.bizi vuruyorlar bu sokaklarda daha öpüşemeden

.adalet diyorlar sonra, mülkün temelidir

.onlara aldırma, onlar hayat alkol ve seksten ibaret değil sanıyor

.her Franssız arsız doğar ve sokakta öpüşür

.sanat için soyunursan, ayak parmaklarını yalar

.şarap içip sevişirsen, ilk nefesten evvel diz çöküp özür diler

.hayat senin dudaklarında başlar ve bitmez der

.her Franssız bunu bilir dokuz kusurlu emirden biridir

.seviş! yaratan rabbinin adıyla seviş!

.işte bu ahval ve şerait altında dahi

.Franssızca bakarsan eğer dudaklarıma

.Franssızca uçurtmalar katlar asarım boynuma

.Franssızca dokunmayacaksan bana, hiç dokunma!

Bir Franssız
20 şubat ~ Dip

telaşlı sevişmeler asfaltı

telaşlı sevişmeler asfaltına diktiği incir ağacının soytarı gölgesi

tuhaf bakışlı saydam bir sabah penceresidir; sizin sokağa bakar

kesik başı kucağında pas renkli gözlerini oyar, cebine koyar

gövdesiz saat tikleri takları uğultusundayken kulakları 

ışık tellerinden bir nağmede büzüşür dudak uçları 

ve tırtıl kıvrımlı gökkafesini ıslak burnuyla koklar

ciltsiz kitaptır ve omurgasız deniz kuşları artık; uçarı

ekim tozlarını bekler biri gri iki şehir arası 

çünkü

böcek balı toplayıp inenleri beklemeyi ihmal etmez onlar

üçüncü sayfada inecek var!

Janset Karavin

14 Ocak Cuma ~ Kumbaracı

theodor bir siktir git

sıfır

gözkapaklarına kapaklandım kirpiklerine takılıp

fonetik fermuarı sıkışmış yardım ister diye hevesliyim ben

deplasmana çıkarken beni de götür elin değmişken

anahaber bültenindeki üç ölü bir yaralıyım Theodor!

anlıyor musun anlamıyorsun anlıyorum ki şimdi neyse ki

köprüye bakınıyormuşuz meğer köprüdeymişken

sinyali zayıfladı hırıltılıydı sesi komplimanik dedi atılıp

bir tam bir bölü iki

iki hamam böceği ezmiş bana yetişecek diye ve

menekşe severmiş annesi kızarmış ekmek varsa kahvaltıda

halbuki ben fesleğen severim Theodor!

çamaşır sererim ipe mandalsız ki ip atlar mısır patlatırım aynı anda

seninse işerken schubert'in 8'i büzüşüyor dudaklarında

bilakis Theodor bilakis öyle titriyorum ki valla felaket

bence adam dediğin ayakta içer ve suyun dibini görür bir bakışta

filhakika düşelim beraber şuracıktan suya kuytuya uykuya kuyuya 

karamanamaman kahramanım ol Theodor! ya sev ya terk et beni

beni olmayan şehirler atlasına rast makamı bir bakış bak

ilk kuleden at beni katlayıp düşmeden tut beni atlayıp

Theodor! 

sen kötü adamısın bu hikayenin adını anınca kaşınıyor yaram

üç üç heceler tek tek sekerim tutsan elimden a la arabesk

hasılıkelam fransızca binerim tramvaya uyutursan koynunda

dahası ispanyolca yalarım acılarını unutursan sırtını döndüğünde

ayakta bile işerim ulan annenden bahsetmezsen!

son 

theodor bir siktir git

Janset Karavin

9 ocak pazar

merasim

di'li geçmiş limon yalamış kamaşık zaman gölgelerinde tahta minare derler burası
burada gelir nevresime asılan aile babası kösteklinin cüzdanı imana

tik tak tiktik tak

burada gerilir kadınlık saksıarası naylon ipte tek çivi

tak tuk taktak tuk

nah tam burada çakar selamı iki cihanın yedibelası topuk vurup çalımına

çünkü

burada çeker göndere sancağı Cavidan her gün ikindisi

ki hazırolda okunur işbu sivil şiirin son dizesi

o sancak ki mis pak Hacı Şakir kokusu kızıldır bıyık kırdıran dantelası

o sancak ki Ölü Ali bile aşka getiresi kızıldır yürek söker güllü dallı kenar işi

küt küt kürttürk küt

ve hazırolda okunur işbu sivil şiirin son dizesi

şim'di ki zamandır bizatihi zaman Cavidan'ın cenaze Zeliş'in tahta çıkışı merasimi
tek imam bulunamamıştırsa da hatun kişi niyetine kıbleye döner

kimsenin aklının ucu değmemiştir nasıl bilirdiniz diye cemaate kim sorar

zira Ölü Ali minaregölgesinde adamdan büyüktür bıyığının gölgesi der

ve ekler

''bir Cavidan dünyaya bedeldir ama Cavidan bir daha dünyaya nah gelir!''

) Zeliş nasıl tahta çıkar Tahta Minare'de nakledeyim derdim, yalanım varsa namerdim efsane değil, bilakis hakikattir; çıkart Pamuk'u kökünden kulağının ki dikkat kesil:

dikkat!

rahat!

haz'rol!

kravat gevşet!

şan şöhret don lastiği dom!

merasimde Zeliş

üç saat yüzüstü

yedi saat sırtüstü

donsuz yatarak ölüüstü

hakkıyla devraldı sancağı

namı kefereye yürüsün

mezarda ayaküstü

üç kez ve dört yana döne döne bağırdı

''elemtere fiş kem gözlere şiş!''

üç damlayı dört kere hoplaya zıplaya işedi

helal olsun helal olsun helal olsun

Zeliş

ve çıktı tahta Tahta Minare'de

düğün dernek kırk gün kırk gece

Cavidan

okutuldu üfletildi helvası mevlitinde

kırkı çıksın için kırk birinci gece

(öncesi bugün arkası yarın içinde, insan kabuk karpuz altında, sürsün hikayat yahut sen de rivayet, ki üfürelim dağılsın esrar perdesi; Cavidan Baba Hazretleri Türbe-i Şerifi duvarına hangi münasebetsiz esrar tekkesi müdavimi yazmıştır: ''Dertli gönüllere giren, işte benim Yankee Gülen''

tubi kontünyot or nat tubi Don Kişot.

Janset Karavin

'merasim'

''miş'li şim'di'lik zamanlıkta lisedeki edebiyat öğretmenim Fahire Hanım'a ithafen: Mezarınız vasıtasıyla müfredata işeyeceğim gün vesilesiyle direniyorum ölmeye.''

12 ağustos çarşamba - harbiye

yanılmıyorsam 2008

n'olur gerçeği söyleyin doktor, yaşayacak mıyım?

 

 bu şehir benden gitti, sense fal kapamış tek heykeldin meydanımda
netekim inkılap tarihi kitabı yazılmamıştı da biz mi yazmadık
bilakis atamızın ortanca çocuklarıyız; sevişemedik, ''tahkir ve tezyif ettik''
ama benim aksime sen, benden mordun müstakil ve fakat emekli bir gökkuşağında
 

Janset Karavin
11 aralık 2010, Kadıköyü

tamam tamam sustum.

şşt!
ilk harfisin gölgemin ki mim dahi soğuk ve de
delik deşik yağmurlar hükmederler ve de -lar kıpkısa gecelar bu şehre
kuyruksuz uçurtmalar peşinde de senin hiç umurunda da dada
köprüyü fenersiz geçmeye teşne
tramvay askıntısı eksik Üsküdarlı bir piçle
kafa tutarak Schubert'in Bitmemiş Bitmeyecek Sekizine
rakımı paylaştım balıklarla ıslıklar eşliğinde, de, de ve de
yankısı kaldı Tünel'de de de de ve yahut da tut ki sokakta bir lamba
altında tek bacaklı bir tazı
hoşt!
kaç kaç tavşan kaç, tazı tut, tut ki karakış peşinde ve sen de

sessiz harfler seçiyormuşsun susarken sağır iplerin
in nin inni
susuşun yuvarlanmaya sakın Galip Dede'nin avlusunda
var hakeza kapıda birikmiş çifte terli atletlerin,
in inni ninni
sırtlarında kulağı eğri tavşanlar -ler esmer, sarışın, kumraller var
hafif meşrep makyajlı bir çift Kundera düşerken aydan
tıpkısının aynısı sanki Cyrano
sen tek kişilik uyu tecavüzünü üç kişilik nevresime
bir martı gör düşünde üç kanatlı şiirlerden katlasın kağıttan uçaklar

Janset Karavin 4 Aralık
Kadıköyü

bilmem kaçıncı

-birinci-

vapur düdüğünü boynuna asmış

eskici dede denizi arıyormuş dediler mazide

geçmiş gün lakin yanıltmıyorsa beni hafızam

salyangozların yüzdüğü görülmüş olsa keşke

-bir buçuğuncu-

zaman inceliklere 'darkenar' dil nakışıymış

heykelleri dikilenler başka heykeli dikenler başka

korkma gölgen o ipsiz senin lakin burnu pek muazzam

bu yağlı urganı yok ki illa makasla keseceğiz diye bir kaide

-sıfırıncı-

taşın kızarmaz yüzü ama yıldızlar da utanırmış

tükürdüğüm yıldızları tek tek topla dilinde

rast gelirse muhayyerkürdî kızılı olsun dudağım

hey gidi; gel de şeytan uçurtması yapma bu aşka

Janset Karavin

13 Kasım Kumbaracı

yani

yani
kürtaj masasında orospuyuz
hepimiz
en az senin kadar Yeliz
âlemi yok
sokakta jenerikle akmanın
ve kısa metraj göz süzmenin
diyorum yani
manası yok
beraber uyumanın
ve başroldeki kadının
yani
saçlarımı açınca
“Pangaltı'ya benziyorsun” …muşsam
suçlu ya anam ya babam

3 Nisan 07 bomonti

Doğmasız ve Ölmesiz 2.Sayı (Nisan 2008)

aynalı orospular sendikası

düzün tersinde bir eğik minare sarısıdır bacakarası
ağır işçi damgalı sicilini tükürebilse ve hele ekmek karneliyse yeni vesikası
koşar elbet koridor cücesi ''sağdan sola okurum aşkı'' diye bağırıp da
hiç aldırır mı başkent Haydarpaşa'ymış yahut kar küfü ve sidik kokarmış üstü başı
peki ya bilmez mi fazla sola gitse düşebilir sağa ki insan takvimi otuzbir taneli tespihtir
İngilizce ürüyen itler kuyruğunda otlu peynir kokusudur memleketlisi
demem o ki bilirdir olsundur tüysüzdür ve masumdur kesik başı
sade Osmanlıca bakanlar hamamda bitti sanırlar istiklal harbi
tahtaya çakılı çiviyi eme eme pireli yorgana sarılıptır aşk nihayet
ve hem kürdilhicazkar kurulu aksak saat tik tak tik çivide asılıptır halbuki
hem de tek kasıkkasığayken üniformalıdır aynalı orospular sendikası sen sağ ben sol selamet

'isimli isimsiz tüm politik katledilmişlere'

Janset Karavin
otuz bir mayıs, Çıksalın

tevatür

 

bir çeyrek

Ömer Hayam'da aldık kaşlarımızı biz dayadık yokuş yukarı

emniyetten aşağı sürmeli bakma boşa bize babamızdan kalmadı

han hamam dükkan kirası ki saksımızdaki menekşenin moru ondandır

ondandır evlatlıktan istifamız tek celsede ve kasıklarımızdaki sancı da

anamızınkine benzer ve ölüptür diriliptir ölüp ölüp diriliptir aşktandır

bir buçuk

feilla devlet şairleri toplu fotoğraflarda göbek katlarken götoturu

kıtalararası bıyıklarıyla gıdıklarlar lar ler lar civanperverane Ulubatlı Hasan'ı

biz çalar oynarız güvercinlerinse gök varsın yedi kat dalgalansın sancakları deyip de

biz emziririz Şişli Terakki'nin adı öksüz süssüz süz süs süz cenaze cambazı civanlarını

biz sıyırırız eteğimizi vatan sağolsun deyip de kabarsa bile hesap veresiye defterinde

biz parakendeciyiz paşam belalımız Eyüp'te ıslık çalar pazarlığa götürü

Janset Karavin

'tevatür'

ocak 2006 - pangaltı 
Berfin Bahar Sayı 137

nefsi müdafaa

 

yek

kartviziti

vizitesi üç paralık sahiciliğine

karalaçonun sırıtışı zımbalı cigarasından iliklediğidir

taze ekmektir alınteri Gezi Parkı'nda

harbi diyorum Piçkarası Neco hayran onun çarka çıkışına

kom'serim allah seni inandırsın göğü öğüten o değildir

suçsuzdur masum değilse bile

dü

yemin billah emeği nakış masalı abi

kendini uyuyan saten nevresim kuşanmış ekmek teknesinde

kenar işi el dil delik ve göz nurudur

memnun kalmış müşterilerin umumi hela duvarında domalttıkları cebi

ki çıplak kaldırım giyiniği Harbiye'de yaptı askerliği

pencere güzeli yağmurunda öküze adama puta güneşe kitaba tapan gördü

velhasıl iğne batığı mıydı neydi siktirnamesi

anam avradım olsun tavana serili seccadesi kom'serim

se

ben akıl verdim diyerekten

Zeliş durma sür güzel işçi kadın rengi ojeni

örgütle gacıları aşırı dozdan yalasınlar diye transit geçerken rüzgarı Büyük Bayram'dan

ve üç çiçek açsın mor kavgan

Domalıptır Bandosu gümbür kambur enternasyonali çalsın

mızıka başı pedikürlü kurtuluş için Kurtuluş'tan

hamilikart yakinimdir mikrofonda dehleyerekten filaşlara

hususi diş tabibinin diplomasını cilalayan

fuar arası çift kaşarlı sabah siporu müdavimi otururken

velhasıl kom'serim şerefsizim tık başı ner'den baksan üç sent eder

duble ve duble ve ve duble ve hakkıdır örgütlü aşka tapan Zelişlerin Cihangir'de oturmak

nokta dom!

Janset Karavin

'nefsi müdafaa' 15 nisan çarşamba Feriköyü
Kadıköy Underground Poetix Sayı 4

birdirbir

bir

elini korkak alıştırma Zeliş aldırma laf olurmuş çek mezuniyet sürmeni gecekarası inadına

netekim sen çöp adam da çizemezsin ve gözlerini de yumarsın deniz görünce düşünüp ‘bir’gün olta ucunda ölecek balıkları

hem bilir misin cadde bir kırmızıya bir maviye boyanıp soyundukça kaç taksittir ki namus kredi kartına

milli güvenlik meselesidir demedim mi ben sana her cuma silikonların ve bakkalın veresiye defteri

dir

karaköy köprüsünde güneş açabilir şiir’dir’ bu hemen gözlerini devirme kendin çizeceksin kendi haritanı

tarih bitti marlen dietrich öldüğü gün ve sakız çiğnemenin fenomenolojik epsitemolojisinde Husserl zürück zu den dinge diye yazdı son satırı

kutsal şaşı karşı çıkmışsa bile buna kaç adımdır Zeliş senin kaldırıma satılık manşetli gazetelerin üçüncü sayfaları

bir

kafa kâğıdının rengi ehemmiyetsiz ama kimse  bağırmaz hepimiz Zeliş'iz diye sokaklara dökülüp

kendini kandırma kuklacı bana Türkân Şoray kirpiği vermiş diye ‘bir’ zaman bu yalana biz senden çok inandık

Janset Karavin

'birdirbir'

mayıs, balat
Yeniyazı Sayı 2

şiirimizin Cavidan

şiirimizde paşam uyaklar dizelere diklemesinedir
kesildiğimiz civan uzanıp parmak uçlarında değsin için yıldızlara
şüphesiz rakımız masaya giyinik gelir amma velakin muhabbetimiz müstehcendir
alınteridir şıpır şıpır işporta işidir dört çıkışmaz belki ama iki tekerdir damı göklere
kalem ucu sivriltir sapında ah minel aşk hakkedilmiş kelebek çakısıdır
aşk habbesi balık dişi arnavut kamçı otuz üç kere tövbeliyse nişanesi hak edene
yemin kasem namazsız niyazsız çakalıslatandır şiirimiz ekin iti kuyruğu kıstırır
ve evelallah ağam paşam şiirimizde denizler ırmaklara dökülebilir kusur görene
ki en nihayet diyelim öyle biline şiirimizin Tahta Minareli Cavidan hükümet gibi
karıdır

ah Cavidan vah elinden malum akıbetim
'Ma Hüdaye alem, adem yaftim'

ve illa
minare gölgesinde derisi yüzülüptür kırk bir kere mürendir zülfünün lülesi uzaktan
koklayana
adam mı derler be hey teres cilayı çekip narayı çakıp onun aşkına pervane olup
yanmayana

feilla
şehriefsuninin çocuğudur şiirimiz ve bilakis süssüzdür Cavidan bahis mevzuu olunca
zira gecekondu da bitti maşallahtır isimsizdir imtihan kağıdı parasız yatılı mektep
okuyunca

selametle

Janset Karavin
'şiirimizin Cavidan'
17 temmuz tahta minare - fener

sünnetlik hatırası

Zeliş fotoğrafına bakıp ve eğip dik boynunu iktidara omzundan öptü kendini bir ikindi
çıplak briketli katoturu hısımlıklar bulutlara batar semtte saç boyamak örgütlenmekti
ve hiç duvar saati yoktu Ayhan Işık Sokak'ta pireler berber iken günlerden ekimdi
kenar oyası tığ işi çenealtı bağ problematiği aylak bakkallara dert memlekette erkeklik
ayakta işemekti

savuracaksın elbet kızıl saçlarını konsolosluğun önü sıra sekerken Übermensch de
pipiliydi
bileceksin ki asıl mesele olmak ya da olmamak değil öpüşmek ya da öptürmekti
üç ayaklı kedi titretirken kuyruğunu komşu pisuvarda tesadüf benim favori
oyuncağım da diyeceksin pilliydi

elbet sen de seveceksin sinemayı ve dedenin ak sakalını unutmayacaksın erkekliğin
yüzde kaçı kaçmaktı
hatırla Zeliş illaki erken biten günlerin mahalle maçlarında kaleyi beklerken
çiğnediğin Mabel sakızdı
aşıktın fenni sünnetçiye develer tellal iken ve davetiyen yastığının altında serili işin
gücün kurtuluşu beklemekti

Janset Karavin
'sünnetlik hatırası'
‘16 temmuz beyoğlusu’

"İnsanlar, içinde bulundukları durumlar için her zaman şartları suçluyorlar, ben
şartlara inanmıyorum, bu dünyada ileri gidenler ayağa kalkıp arzu ettikleri şartları
arayanlar, bulamazlarsa o şartları oluşturanlardır." Bernard Shaw

inanamıyorum

kahkahalar atan kedi yavruları kovalıyor geceleri düşlerimi

diyorum ki misal

ben bu asansöre inanıyorum fakat o

aşağı çıkıyor çıkıyor çıkıyor

anlamıyorum

zaman mesela bir tek karaysa işliyor

tik tak tik tak tak takılıp kalıveriyor

içimden tramvay geçince sonra

bir de merdiven var

ona da inanıyorum ama o

çıktıkça iniyor indikçe çıkıyor

biliyorum gözlerinden hala deniz kokusu yükseliyor

gel gör dört yanım görünmez duvarlar kesiliveriyor

kalbimi söküp gömdüğüm sahnede

ölsem diyorum vursa biri beni yaklaşıp bir altıpatlarla misal

her gün faili meçhule çıkıyorum demem o ki

yeterince cesur değilim

halatım var

iskemlem de

omzum dudağını hatırlıyor

olmuyor

gelip iskemleyi tekmeler misin lütfen

?

sevişkereintihar

hepsinden evveldi sokak tabelaları silindi bir bir

sakar bir kuş bulutun tekine çarptı

sonra Mualla soyundu Renkli Rüyalar Oteli'nde bir ikindi vakti

tütünsüzlük telaşı sarısı badem bıyıklının biri devrimi yürüttü

serbest teşebbüs piyasa anayasa falan derken unuttuk hepimiz

o esnada habire soyundu hababam soyundu Mualla

nihayet Ali seni yüzünde bir sokak köpeği sırıttı

sonra kuyruğuna takıp salladı salladı salladı

ta yıldızlara fırlattı ihtimal hepberaber hayattan firar ederiz

taş kesildi kâğıttan gemilerimiz battı ve biz titredik tir tir  

iki bayram arası üç çiçek açan çocuklardık biz

ihtimal sevişkereintihar hiç bir olur muydu

tören başı topukçala sağol sağol sağolcularla

nasılsın sivil

Mualla Mualla Mualla

netekim biz hayatın soluna dizildik

ve

düzüldük

vatan sololsun

Janset Karavin

Kadıköyü 15 eylül iki bin on

otoparanoyamatiktravma'tiktak

beni şairlikle zincirlediği vakitler

ki o vakitler hep öğleden sonradır muhakkak

başka kadınlara şiirler yazan şairler

ve

söze "arkadaşım" diye başlamayı seven

titrek ışıklı sokak lambalarına âşık

umarım sadece birkaç kadından biri olan ben

şimdi merdivenlerde oturmuşsam

yanıyorsa yanıbaşımda ıslak bir mum

ve alkolikse yan komşum

öylesine kâğıtlara alelacele karalanıp

cüzdana sıkıştırılmış telefon numaraları

uçuyorsa uzun kulaklı kedilerle beraber

üstelik yağmur sıkıntısı da var ise ve

okulda öğretilmiyorsa herşey aslında

aslına bakarsan

bir sigara daha yakıp

üçer beşer inerken basamakları

yasaksa bile bir bira daha içer

kusaradımaldatılmışaldatılabilecekaldatılası ve

aldatılacak kadınlar müzesine

 

bir yıldız daha çakmak geçer içimden ağlayarak omuzunda ve bu dizeyi boyum kadar uzun olsun diye saçma sapan kelimelerle doldurmak isteğimin sebebini sevişmeyeceğim çıplak bir erkeğe uzandığı yatakta sorarak sessizliğine içimden şen kahkahalarla gülmek ve biraz daha içip hatta belki de sırf birilerinden şüphelenesin diye bir de cigara sarıp uçaradım

aldatılmamışaldatılamayabilecekaldatılmayası ve

aldatılmayacak erkekler anıtına

çelenk bırakmak ve hatıra defterine sepet sepet yumurta diye başlayan o aptalca notu iliştirmek geçer içimden çırılçıplak fotoğrafımın yanına ama 

vazgeçerim birazdan diye diye kendime

susansusabilensusmayıöğrenen ve

susacak kadınlar mezarlığına

gömerim hem kendimi hem de mezarımı kazdığım küreği

fakat gene de

bir dut yahut bira ağacı filizlenebilir göğsümden

sırf sen seversin ve ben de seni diye

ki utanç duyulacak kadar berbat bu şiiri de

sırf bu sebepten yazdığımdan

eteğimi kaldıramam ışıkları söndürmemişsen

,,,

Janset Karavin

4 eylül 2010

Kadıköyü

merdiven

dedi ki ya da dada ki
merdiven
ey su üstünde sanki
taşa yürürbasar insan
bir kedikara tırmansın için
son basamağa çıkmaya
ve
kendine bakmaya korkarsın
inatçısın madem
bari gözlerin sürmeli olsun
ve
güzel bacakların
ki
eteğini kaldırınca hem
ruhun gözükmesin
hem de artık ölmeliyim diyebilen korkak bir şairin cesaretini yonttuğu şişenin dibini kırarak kestiği bileğindeki intihar notu ve hiç takmadığı kravatı cebindeyse de hiç sevişmeden onunla çocuklarına gebe kalabilesin
,

"Biz ona inandık Emma'yla, çünkü o taştı."

Janset Karavin
24.06.2010
Kadıköyü

ıslak sokak köpeklerinin ısırdığı düşüm

'bir'

kahverengi tüyleri, ay ışığında yoluk ıslak sokak köpeklerinin ruhları
darbe ve telefon jetonu görmemiş mesnetsiz bir sevinçle yarışarak suda
gelip, sarıp çevremi endişeli bakışlarıyla sallanırken kuyrukları
dediler ki hep bir ağızdan bana: seni gördük, çıplaktın uykumuzda

minareler deliyordu göğü evvel, sonra onları geçti cam kuleler
yağmurda kurudu denizler ve çaldı gitti Galata Kulesi'ni sırtlanarak bir karınca
gel zaman git zaman asfaltları ve afili rezidansları örttü çöller
gerçi toplandı insanlar ardında, sen: "Ve ülkıyes seharatü sacidın,"* diye bağırınca

'bir buçuk'

ancak haykırarak sordular sana gene de insancıklar;

suda balıklar var
kimisi görsen ne de dost canlısı
fakat bazısı devcileyin, keskin dişleriyle canavar
korkmayın, dedin kollarınla bedenini sararak, hepsi onun ordusu

iyi ama, dediler ya soluduğumuz havadaki kuşlar
elbet kafeslere layık güzel ötüşlüsü
lakin bazısı keskin gagalı, ciğer söker pençesi
endişelenmeyin, dedin dudaklarını oynatmadan, hepsi onun sözünü dinler

'üç çeyrek'

dedim ki onlara:
söyleyin bileyim, cezam nedir;
ben,
onu giyindim, giydirildiğim bu tenin altına; o benim giysimdir,
odur benim saatim, mevsimim ve onun zamanı duvara asılamayandır,,
ne mülküm ben, ne de mülk sahibi; o, benim evrenim ve evren benim içimdedir,,,
suçsa bu,
sıvası fakir işi yer döşeğini aşka seccade etmek yani; aşkın secdesidir.


Janset Karavin
1 aralık beylikdüzü

* "Ve büyücüler secdeye kapandılar." Araf, 120